சிகிரியா குன்று: இலங்கையின் எட்டாவது அதிசயம் – முழுமையான வரலாற்று வழிகாட்டி

வரலாறு, கட்டடக்கலை, ஓவியங்கள், சுற்றுலா வழிகாட்டி மற்றும் அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

முன்னுரை

இலங்கையின் மத்திய மாகாணத்தில், மாத்தளை மாவட்டத்தின் பசுமையான காடுகளுக்கு நடுவே, சமவெளியிலிருந்து திடீரென வானை நோக்கி எழுந்து நிற்கும் ஒரு பிரம்மாண்டமான செந்நிறப் பாறை உண்டு. அதுதான் சிகிரியா. உள்ளூர் மொழியில் "சிகிரிய" அல்லது "சீகிரிய" என அழைக்கப்படும் இந்த இடத்தின் பெயர், "சிங்கப் பாறை" என்ற பொருள்தரும் "சிங்ககிரி" என்ற சொல்லிலிருந்து வந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. சுற்றியுள்ள நிலப்பரப்பிலிருந்து சுமார் 180 முதல் 200 மீட்டர் உயரத்தில் எழும் இந்தப் பாறையின் உச்சியில், ஒன்றரை ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஓர் அரசன் தனது அரண்மனையையே கட்டினான் என்பதை நினைத்துப் பார்த்தால் வியப்பு மேலிடுகிறது.

சிகிரியா என்பது ஒரு கோட்டை மட்டுமல்ல. அது ஓர் அரண்மனை, ஒரு நகரம், ஒரு கலைக்கூடம், ஒரு பொறியியல் அற்புதம், இவை அனைத்தும் ஒன்றாகச் சேர்ந்த தனித்துவமான படைப்பு. அதனால்தான் உலக மக்கள் இதை "இலங்கையின் எட்டாவது அதிசயம்" என்று அன்போடு அழைக்கிறார்கள். 1982-ஆம் ஆண்டு யுனெஸ்கோ (UNESCO) இதனை உலகப் பாரம்பரியத் தலமாக அறிவித்தது. இன்று இலங்கைக்கு வரும் வெளிநாட்டுப் பயணிகள் தவறவிடக்கூடாத இடங்களில் இது முதன்மையான ஒன்றாக விளங்குகிறது.

இந்தக் கட்டுரையில் சிகிரியாவின் வரலாறு, அதைக் கட்டிய மன்னனின் கதை, அதன் கட்டடக்கலை மற்றும் நீர் மேலாண்மைத் திறன், உலகப்புகழ் பெற்ற ஓவியங்கள், கண்ணாடிச் சுவரின் கவிதைகள், சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கான நடைமுறை வழிகாட்டுதல்கள் ஆகியவற்றை விரிவாகப் பார்ப்போம்.

சிகிரியா அமைந்துள்ள இடமும் நிலவியலும்

சிகிரியா, இலங்கையின் "கலாசார முக்கோணம்" (Cultural Triangle) என்று அழைக்கப்படும் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. அநுராதபுரம், பொலன்னறுவை, கண்டி ஆகிய வரலாற்று நகரங்கள் இந்த முக்கோணத்தின் முனைகளாகக் கருதப்படுகின்றன. சிகிரியாவுக்கு அருகிலேயே தம்புள்ளை குகைக் கோயில்கள் உள்ளன. கொழும்பிலிருந்து சாலை வழியாக ஏறத்தாழ 170 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இது இருக்கிறது.

புவியியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், சிகிரியா பாறை என்பது எரிமலைப் பாறை (magma) குளிர்ந்து திடமாகி உருவான ஒரு பாறைத் தூண். காலப்போக்கில் சுற்றியிருந்த மென்மையான மண்ணும் பாறைகளும் அரிக்கப்பட்டு, கடினமான இந்தப் பாறை மட்டும் தனித்து நின்றது. இப்படித் தனித்து நிற்கும் அமைப்பே அதைப் பாதுகாப்பான கோட்டையாகத் தேர்ந்தெடுக்க ஒரு மன்னனுக்குக் காரணமாக அமைந்தது.

சிகிரியாவுக்கு முந்தைய வரலாறு

சிகிரியா, காசியப்பன் மன்னனின் காலத்திற்கு முன்பே மனித வாழ்விடமாக இருந்தது. பாறையைச் சுற்றியுள்ள குகைகளில் கி.மு. 3-ஆம் நூற்றாண்டு முதலே பௌத்தத் துறவிகள் தங்கியிருந்தனர் என்பதற்குக் கல்வெட்டுச் சான்றுகள் உள்ளன. அதாவது, இந்த இடம் அமைதியான தியானத்துக்கு ஏற்ற மலை என்று பண்டைய காலத்திலேயே அறியப்பட்டிருந்தது. ஆனால் ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் நடந்த ஓர் அரசியல் சதியும் சகோதர மோதலுமே இந்த இடத்தை ஓர் அரச நகரமாக மாற்றின.

முதலாம் காசியப்பன் மன்னனின் கதை

அரியணைப் போராட்டம்

கி.பி. 5-ஆம் நூற்றாண்டில் அநுராதபுர அரசை ஆண்டவர் மன்னன் தாதுசேனன். இவர் பெரிய நீர்ப்பாசனக் குளங்களை உருவாக்கியவராகப் புகழ் பெற்றவர். இவருக்கு இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர். மூத்தவன் காசியப்பன்; அவன் அரச குலத்தில் தாழ்ந்த தாயின் வயிற்றில் பிறந்தவன் என்று கூறப்படுகிறது. இளையவன் முகலன் (மொக்கல்லானன்); அவன் அரச குலத்தைச் சேர்ந்த தாய்க்குப் பிறந்தவன், எனவே அரியணைக்கு முறையான வாரிசாகக் கருதப்பட்டான்.

இலங்கையின் பண்டைய நூலான மகாவம்சம் கூறும் செய்தியின்படி, தனது படைத்தளபதியின் துணையுடன் காசியப்பன் தந்தையைச் சிறைப்பிடித்து ஆட்சியைக் கைப்பற்றினான். தந்தையின் மரணம் குறித்த விவரங்கள் மரபுக் கதைகளில் மாறுபடுகின்றன; சில கதைகள் அவர் கொடூரமாகக் கொல்லப்பட்டார் என்று கூறுகின்றன. இவை வரலாற்றாசிரியர்களிடையே விவாதத்துக்குரிய தகவல்கள் என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். முகலன் உயிருக்கு அஞ்சி தென்னிந்தியாவுக்குத் தப்பிச் சென்றான்.

சிகிரியாவில் புதிய தலைநகரம்

சகோதரன் ஒருநாள் படையுடன் திரும்பி வருவான் என்ற அச்சம் காசியப்பனை வாட்டியது. எனவே, எளிதில் தாக்க முடியாத ஒரு தலைநகரத்தை உருவாக்க எண்ணி, அநுராதபுரத்தைக் கைவிட்டு சிகிரியாவைத் தேர்ந்தெடுத்தான். கி.பி. 477 முதல் 495 வரை, ஏறத்தாழ 18 ஆண்டுகள் அவன் இங்கிருந்து ஆட்சி செய்தான். இந்தக் குறுகிய காலத்தில் பாறையின் உச்சியில் அரண்மனை, அடிவாரத்தில் தோட்டங்கள், குளங்கள், அகழிகள், மதில்கள் என ஒரு முழு நகரத்தையே அவன் உருவாக்கினான்.

இறுதிப் போர்

கி.பி. 495-ஆம் ஆண்டில் முகலன் இந்தியாவிலிருந்து படையுடன் திரும்பினான். மரபுக் கதைகளின்படி, போர்க்களத்தில் காசியப்பன் தனது யானையை எதிர்பாராத விதமாகத் திருப்பியபோது, படை அவன் பின்வாங்குவதாக நினைத்துக் குழம்பியது. தோல்வி உறுதியானதும், பகைவர் கையில் சிக்காமல் இருக்க அவன் தனது கத்தியால் தன் உயிரை மாய்த்துக்கொண்டான் என்று கூறப்படுகிறது. இது மரபுவழிச் செய்தி; இதன் ஒவ்வொரு விவரமும் உறுதிசெய்யப்பட்ட வரலாறு அல்ல.

வெற்றி பெற்ற முகலன் தலைநகரை மீண்டும் அநுராதபுரத்துக்கே மாற்றினான். சிகிரியா பௌத்தத் துறவிகளுக்கு மடாலயமாக வழங்கப்பட்டது. அதன் பின் ஏறத்தாழ 13-14-ஆம் நூற்றாண்டுகள் வரை இது துறவிகளின் வாழிடமாக இருந்தது. பின்னர் பெரும்பாலும் காடு சூழ்ந்து மறக்கப்பட்டது. 19-ஆம் நூற்றாண்டில் பிரிட்டிஷ் காலத்தில் இது மீண்டும் கவனம் பெற்றது; 1890-களில் தொல்லியல் ஆணையர் எச்.சி.பி. பெல் (H.C.P. Bell) மேற்கொண்ட ஆய்வுகள் இதன் முக்கியத்துவத்தை உலகுக்கு உணர்த்தின.

கட்டடக்கலையும் நகர்ப்புறத் திட்டமிடலும்

சிகிரியா வெறும் பாறைக் கோட்டை அல்ல; அது கவனமாகத் திட்டமிடப்பட்ட ஒரு நகரம். பாறையின் உச்சியில் அரண்மனையும், அடிவாரத்தில் பல அடுக்குத் தோட்டங்களும், அவற்றைச் சுற்றி அகழிகளும் மதில்களும் அமைக்கப்பட்டன. கிழக்கு மேற்காக நீளும் இந்த அமைப்பு, சமச்சீரான வடிவமைப்பையும் இயற்கையோடு இணைந்த திட்டமிடலையும் காட்டுகிறது. உலகின் மிகப் பழமையான, சிறப்பாகத் திட்டமிடப்பட்ட நகரங்களில் ஒன்றாக ஆய்வாளர்கள் இதைக் கருதுகின்றனர்.

சிம்ம வாயில் (Lion Gate)

பாறையின் வடக்குப் பக்கத்தில், உச்சிக்குச் செல்லும் படிக்கட்டின் தொடக்கத்தில் ஒரு பிரமாண்டமான சிங்க உருவம் அமைக்கப்பட்டிருந்தது. இன்று அந்தச் சிங்கத்தின் இரண்டு பெரிய பாதங்களும், படிக்கட்டின் தொடக்கப் பகுதியும் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளன. சிங்கத்தின் தலையும் உடலும் செங்கற்களால் கட்டப்பட்டிருந்ததாகவும், பயணிகள் அதன் திறந்த வாய் வழியாகவே மேலே ஏறினார்கள் என்றும் கருதப்படுகிறது. பாறை அருகே உள்ள சிங்கத்தின் பாதங்களில் காணப்படும் நகங்களின் செதுக்கல்கள், அந்த உருவம் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்திருக்கும் என்பதை நமக்குக் காட்டுகின்றன. "சிங்ககிரி" என்ற பெயருக்கு இதுவே அடிப்படை என்று பலர் கூறுகின்றனர்.

கண்ணாடிச் சுவர் (Mirror Wall)

பாறையின் மேற்குப் பக்கம் ஓவியங்களுக்குச் செல்லும் பாதையில் அமைந்துள்ள இந்தச் சுவர், ஒரு காலத்தில் மிக மெல்லிய சுண்ணாம்புப் பூச்சினால் பளபளப்பாக்கப்பட்டிருந்தது. அரசன் அதன் அருகே நடக்கும்போது தனது பிம்பத்தைக் காணும் அளவுக்கு அது மெருகேற்றப்பட்டிருந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. இன்று இந்தச் சுவரில் 8-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 10-ஆம் நூற்றாண்டு வரை இங்கு வந்த பயணிகள் கீறி எழுதிய ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட கவிதைகளும் குறிப்புகளும் காணப்படுகின்றன. அவை பழைய சிங்களத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளன. அங்குள்ள ஓவியப் பெண்களைப் பற்றிய புகழ்ச்சியும், இடத்தின் அழகைப் பற்றிய உணர்வுகளும் அவற்றில் வெளிப்படுகின்றன. இவை சிங்கள மொழியின் வளர்ச்சியை அறிய உதவும் முக்கியச் சான்றுகளாகவும் கருதப்படுகின்றன.

நீர்த் தோட்டங்கள் (Water Gardens)

சிகிரியாவின் மிகப் பெரிய அதிசயங்களில் ஒன்று அதன் நீர் மேலாண்மை. நுழைவாயிலின் அருகே உள்ள தோட்டப் பகுதி பல அடுக்குகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.

• நீர்த் தோட்டங்கள்: சதுர வடிவக் குளங்கள், கால்வாய்கள், நடைபாதைகள் ஆகியவை சீராக அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
• நீரூற்றுகள்: நிலத்தடிக் குழாய்கள் வழியாக நீர் அழுத்தத்தினால் இயங்கும் நீரூற்றுகள் இன்றும் மழைக்காலத்தில் செயல்படுகின்றன. இது 1,500 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய பொறியியல் அறிவுக்குச் சான்று.
• பாறைத் தோட்டம் (Boulder Gardens): பெரிய பாறைகளுக்கு இடையே வளைந்து செல்லும் பாதைகளும், பாறைகளின் கீழ் அமைந்த குகைகளும், இயற்கையையே கட்டடக்கலையாக மாற்றிய திறனைக் காட்டுகின்றன.
• படிநிலைத் தோட்டங்கள் (Terraced Gardens): பாறையின் அடிவாரத்தில் செங்கல், சுண்ணாம்புக் கற்களால் அமைக்கப்பட்ட படிக்கட்டுகளுடன் கூடிய மேடைகள் காணப்படுகின்றன.

இந்த நீர் அமைப்பு, அன்றைய அனுராதபுரக் காலத்தில் இலங்கையர்கள் பெற்றிருந்த நீர்ப்பாசன அறிவின் உச்சத்தைக் காட்டுகிறது.

உச்சியில் உள்ள அரண்மனை

பாறையின் உச்சியில் சுமார் 1.6 ஹெக்டேர் பரப்பளவுள்ள தட்டையான பகுதி உள்ளது. அங்கு அரண்மனையின் அடித்தளங்கள், அறைகள், ஒரு பெரிய நீர்த்தொட்டி (பாறையைக் குடைந்து அமைக்கப்பட்டது), மற்றும் அரசர் அமர்ந்ததாகக் கருதப்படும் இடம் ஆகியவற்றின் இடிபாடுகள் காணப்படுகின்றன. இங்கிருந்து சுற்றியுள்ள காடுகள், குளங்கள், தொலைவில் தெரியும் மலைத்தொடர்கள் ஆகியவற்றைப் பார்க்க முடியும். மழைநீரைச் சேமிக்க உச்சியிலேயே தொட்டிகள் வெட்டப்பட்டிருப்பது, அங்கு நீண்டகாலம் வாழ முடியும் என்ற திட்டத்தைக் காட்டுகிறது.

உலகப் புகழ்பெற்ற சிகிரியா ஓவியங்கள் (Frescoes)

சிகிரியாவின் இதயமாகக் கருதப்படுவது அதன் சுவர் ஓவியங்கள். பாறையின் மேற்குப் பக்கத்தில், சுமார் 100 மீட்டர் நீளமும் பல மீட்டர் உயரமும் கொண்ட சுவர்ப் பரப்பில் ஒரு காலத்தில் ஐநூறுக்கும் மேற்பட்ட பெண் உருவங்கள் வரையப்பட்டிருந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. காலப்போக்கில் பெரும்பாலானவை அழிந்துவிட்டன; இன்று சுமார் 21 ஓவியங்கள் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளன. இவை பாறையில் உள்ள ஒரு பாதுகாப்பான இடுக்குப் பகுதியில் இருப்பதால் மழையிலிருந்தும் வெயிலிலிருந்தும் ஓரளவு தப்பியுள்ளன.

ஓவியங்களின் தனித்தன்மை

• யார் இவர்கள்? இந்தப் பெண் உருவங்கள் அரசனின் அரண்மனைப் பெண்களா, வான உலகப் பெண்களா (அப்சரசுகள்), அல்லது மின்னல் பெண்கள், மேகப் பெண்கள் என்று குறிப்பிடப்படுபவர்களா என்பது குறித்து ஆய்வாளர்களிடையே இன்றும் கருத்து வேறுபாடு உள்ளது. உறுதியான முடிவு எதுவும் இல்லை.
• வண்ணங்கள்: மஞ்சள், சிவப்பு, பச்சை, கருப்பு போன்ற இயற்கை நிறமிகள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. உடலின் மென்மையான வளைவுகள், ஆடை ஆபரணங்கள் ஆகியவை நுணுக்கமாக வரையப்பட்டுள்ளன.
• கைகளில் பூக்கள்: பல பெண்கள் மலர்களை ஏந்தியபடி காணப்படுகின்றனர்; அது பூஜைக்காகவா அல்லது அலங்காரத்துக்காகவா என்பதிலும் கருத்து வேறுபாடு உண்டு.
• அஜந்தா தொடர்பு: இவை இந்தியாவின் அஜந்தா ஓவியங்களின் பாணியை ஓரளவு ஒத்திருப்பதாகக் கருதப்பட்டாலும், சிகிரியாவுக்கே உரிய தனித்துவமான கோட்டுப் பாணியும் வண்ணத் தேர்வும் உண்டு என்று பல ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

இந்த ஓவியங்கள் 1,500 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இன்னும் தெளிவான நிறங்களுடன் இருப்பது வியப்புக்குரியது. இதற்கு அவை அமைந்துள்ள இடத்தின் பாதுகாப்பும், பயன்படுத்தப்பட்ட பூச்சு முறையும் காரணம் என்று கருதப்படுகிறது. இன்று இங்கு ஒளிப்படம் எடுப்பதற்குக் கட்டுப்பாடு உண்டு; அதை நேரில் செல்லும்போது சரிபார்த்துக் கொள்வது நல்லது.

யுனெஸ்கோ அங்கீகாரமும் பாதுகாப்பும்

1982-ஆம் ஆண்டில் சிகிரியா யுனெஸ்கோவின் உலகப் பாரம்பரியத் தலமாகப் பட்டியலிடப்பட்டது. பண்டைய நகர்ப்புறத் திட்டமிடல், தோட்டக்கலை, நீர்ப் பொறியியல், ஓவியம், கல்வெட்டுகள் ஆகியவற்றின் தனித்துவமான சான்றாக இது அங்கீகரிக்கப்பட்டது. இன்று இலங்கை அரசின் தொல்லியல் துறையும் கலாசார முக்கோண நிதியமும் இதனைப் பராமரிக்கின்றன. அதிகப் பயணிகள் வருகை, காலநிலை மாற்றம், மழை, காற்று, கீறல்கள் போன்றவை இத்தலத்துக்கு எதிர்கொள்ளும் சவால்களாகும். அதனால் சுவர்களைத் தொடாதிருத்தல், குப்பை போடாதிருத்தல், வழிகாட்டிக் குறிப்புகளைப் பின்பற்றுதல் ஆகியவை மிகவும் அவசியம்.

சிகிரியாவைப் பார்வையிடுவது எப்படி?

செல்லும் வழி

கொழும்பிலிருந்து தம்புள்ளை வழியாகச் சுமார் 4 முதல் 5 மணி நேரப் பயணத்தில் சிகிரியாவை அடையலாம். தம்புள்ளையிலிருந்து சுமார் 20 கிலோமீட்டர் தூரமே உள்ளது. அருகில் சீகிரியா, தம்புள்ளை, ஹபரணை, பொலன்னறுவை, மின்னேரியா ஆகிய இடங்கள் உள்ளதால் இரண்டு அல்லது மூன்று நாள் பயணமாகத் திட்டமிடுவது பொருத்தமானது.

சிறந்த நேரம்

• அதிகாலை: சூரிய உதயத்துக்குப் பின் உடனே செல்வது சிறந்தது. வெப்பம் குறைவாகவும் கூட்டம் குறைவாகவும் இருக்கும்.
• மாலை: வெயில் தணிந்த பின் செல்வதும் ஒரு வழி. ஆனால் நுழைவு நேர முடிவுகளைச் சரிபார்க்க வேண்டும்.
• பருவம்: பொதுவாக வறண்ட மாதங்கள் ஏறுவதற்கு எளிதாக இருக்கும். மழை நாட்களில் படிகள் வழுக்கும்.

நுழைவுக் கட்டணம், திறக்கும் நேரம் ஆகியவை அடிக்கடி மாறக்கூடும். வெளிநாட்டவர்களுக்கும் உள்ளூர் மக்களுக்கும் கட்டணம் வேறுபடும். எனவே புறப்படுவதற்கு முன் இலங்கை கலாசார முக்கோண நிதியம் அல்லது தொல்லியல் துறையின் அதிகாரப்பூர்வத் தகவல்களைப் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

பயணக் குறிப்புகள்

• வசதியான காலணிகள், தொப்பி, தண்ணீர் எடுத்துச் செல்லுங்கள்.
• சுமார் 1,200 படிகளில் ஏற வேண்டும்; இடையிடையே ஓய்வு எடுக்கலாம். இதய அல்லது மூட்டு நோய்கள் உள்ளவர்கள் தங்கள் உடல்நிலையைக் கவனத்தில் கொள்ளவும்.
• பாறையில் குளவிகள், தேனீக்கள் இருக்கக்கூடும்; சத்தம் போடுவதையும் வாசனைத் திரவியங்களையும் தவிர்ப்பது நல்லது.
• கோயில் அல்லது புனிதத் தலங்களுக்கான உடை ஒழுங்கு இங்கு கட்டாயமில்லாவிட்டாலும், மரியாதையான உடை அணிவது நல்லது.
• வழிகாட்டியுடன் செல்வது வரலாற்றுப் பின்னணியை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள உதவும்.
• அருகிலுள்ள அருங்காட்சியகத்தைப் பார்வையிட்டால் கண்டுபிடிப்புகளையும் மாதிரி வரைபடங்களையும் புரிந்துகொள்ளலாம்.

அருகிலுள்ள மற்றொரு இடம்: பிதுரங்கல

சிகிரியாவுக்கு எதிரே உள்ள பிதுரங்கல பாறையில் ஏறினால் சிகிரியா பாறையின் முழுத் தோற்றத்தையும் காண முடியும். சூரிய உதயம் அல்லது அஸ்தமனத்தைப் பார்க்கப் பலரும் இங்கு செல்கிறார்கள். இங்குள்ள பழைய பௌத்த விகாரையும் பார்க்கத் தக்கது.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQ)

1. சிகிரியா குன்றைக் கட்டியவர் யார்?

கி.பி. 5-ஆம் நூற்றாண்டில் (கி.பி. 477–495) ஆட்சி செய்த முதலாம் காசியப்பன் இதைத் தனது தலைநகராகவும் பாதுகாப்புக் கோட்டையாகவும் உருவாக்கினான். தந்தை தாதுசேனனின் மரணத்துக்குப் பின் தம்பி முகலனின் பழிவாங்கலுக்கு அஞ்சி இந்தப் பாறையைத் தேர்ந்தெடுத்தான் என்பது மரபுக் கதை.

2. சிகிரியா ஏன் "சிங்கப் பாறை" என்று அழைக்கப்படுகிறது?

பாறையின் நுழைவில் மிகப்பெரிய சிங்க உருவம் இருந்ததால் இப்பெயர் வந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. இன்று அதன் பாதங்கள் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளன.

3. சிகிரியா ஓவியங்களின் சிறப்பு என்ன?

இவை 5-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சுவர் ஓவியங்கள். ஒரு காலத்தில் ஐநூறுக்கும் மேற்பட்ட உருவங்கள் இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது; இன்று சுமார் 21 மட்டுமே உள்ளன. இயற்கை நிறமிகளால் வரையப்பட்ட பெண் உருவங்கள் இவற்றின் தனித்துவம்.

4. உச்சிக்குச் செல்ல எத்தனை படிகள் உள்ளன?

அடிவாரத்திலிருந்து உச்சி வரை சுமார் 1,200 படிகள் உள்ளன. ஆரோக்கியமான ஒருவர் ஓய்வெடுத்து நிதானமாக ஏறினால் சுமார் 1 முதல் 2 மணி நேரத்தில் உச்சியை அடையலாம்.

5. சிகிரியா எப்போது யுனெஸ்கோ தலமானது?

1982-ஆம் ஆண்டில்.

6. கண்ணாடிச் சுவரில் என்ன இருக்கிறது?

8 முதல் 10-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் வந்த பயணிகள் எழுதிய ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பழைய சிங்களக் கீறல் எழுத்துகள் (Graffiti).

7. சிகிரியாவுக்குச் செல்ல எவ்வளவு நேரம் ஒதுக்க வேண்டும்?

தோட்டங்கள், அருங்காட்சியகம், ஏற்றம் எல்லாம் சேர்த்து குறைந்தது 3 முதல் 4 மணி நேரம் ஒதுக்குவது நல்லது.

8. சிகிரியாவில் ஒளிப்படம் எடுக்கலாமா?

பொதுவாக அனுமதிக்கப்படும்; ஆனால் ஓவியங்கள் உள்ள பகுதியில் கட்டுப்பாடுகள் உண்டு. அங்குள்ள அறிவிப்புகளைப் பின்பற்றவும்.

முடிவுரை

சிகிரியா ஒரு அரசனின் அச்சத்தில் பிறந்த கோட்டையாக இருந்தாலும், இன்று அது மனித படைப்பாற்றலின் அடையாளமாக நிற்கிறது. ஒரே பாறையில் அரண்மனை, தோட்டங்கள், நீர் அமைப்பு, ஓவியங்கள், கவிதைக் கீறல்கள் என வரலாற்றின் பல அடுக்குகளைக் காண முடிவதே இதன் தனிச்சிறப்பு. இலங்கைக்கு வருபவர்களும் இலங்கையர்களும் ஒருமுறையாவது பார்க்க வேண்டிய இடம் இது. அதே சமயம், இத்தலத்தைக் காத்து அடுத்த தலைமுறைக்கு வழங்குவது நம் அனைவரின் பொறுப்பு.